Orta Kuşağın Karışık Ormanları Nerede Görülür? Bir Çalışan Genç İçin Mizahi Bir Keşif
Herkesin hayatında bir dönüm noktası vardır, değil mi? Bir sabah kalkarsınız, aynada kendinize bakarsınız ve “Ben ne ara bu kadar yetişkin oldum?” diye sorarsınız. Birden bir şey fark edersiniz: Artık orta kuşağa doğru ilerliyorsunuz! Şu anda hayatımızda tam da bu dönemdeyiz: Ne genç sayılırız, ne de tam anlamıyla yaşlandık. Arada sıkışıp kalmış, her iki tarafın da karışık ormanlarında kaybolmuş gibi hissediyoruz.
Şimdi diyeceksiniz ki, “Orta kuşağın karışık ormanları nerede görülür?” Biraz sakin olun, hemen açıklıyorum. Tam olarak bu yer işte tam burada! Arada kalmış, bir türlü nereye gittiğini bulamayan o özel ormanlar… Benim gibi 25 yaşındaki bir genç için, bu ormanların tam adresi: İzmir’de, arada kalmış bir kafede, kahve içerken geleceği sorgulamak.
Orta Kuşağın Karışık Ormanları: Bir Adım Atacakken Kaybolan Zihinsel Alan
Şimdi, “Orta kuşak” demek, yalnızca yaş değil, bir anlamda “kimlik bunalımı” da demek. Bu yaş dönemi, hayatın o karmaşık dönemi. Çocukluk bitti, gençlik bitmek üzere, ama yaşlılık da hala uzakta. Orta kuşağın karışık ormanları, bu dönemin tam kalbinde. Mesela, bir sabah uyanıyorsunuz, sosyal medya hesaplarınıza bakıyorsunuz; eski arkadaşlarınız evlenmiş, çocuk yapmış, taşınmış. Bir de bakıyorsunuz ki siz hala sabah kahvesini içip, “Bir sonraki adımım ne olacak?” diye düşünüyorsunuz.
Bir arkadaşım var, Ahmet. Geçenlerde bana şöyle dedi: “Ya, seninle evlilik hakkında konuşmam lazım ama bir yandan da düşünüyorum: Bu kadar sorumluluk benim omuzlarıma yüklenebilir mi?” Hani dedim ya, “Orta kuşağın karışık ormanları nerede görülür?” işte tam da burada, Ahmet’in bu soruyu bana sormasında! Ne evlilik ne de kariyer ne de çılgınca planlar; hepsi aynı anda kafamızın içinde dönüp duruyor. Tam karar verecekken, biri arar, bir başka arkadaşla buluşmam gerekir, derken derken… Her şey kafamızda ormana dönüşür.
BİRİ: “Ya şu işi yapacağım, hayatımın dönüm noktası!”
BİRİ: “Ya da belki başka bir şey yapmalıyım, kim bilir?”
Ve orada bir anlık kafa karışıklığı başlar. Hani böyle bir çığ gibi büyür, bir yanda iş, bir yanda ilişki, bir yanda sosyal hayat. İki dakika sonra, bir yere çıkamayacak kadar karışık olur. İşte, orta kuşağın karışık ormanlarında kaybolanlar buradadır!
Büyümek Mi? Çocuk Kalmak Mı?
Bir yandan büyümek istiyorsun, öte yandan çocuksu rahatlığı kaybetmekten korkuyorsun. Yani, her iki dünyada da bir çeşit garip denge kurmaya çalışıyorsun. Orta kuşağın karışık ormanları işte tam da burada başlıyor.
Geçen gün, bir arkadaşımın düğününde kendime geldim. O kadar sahneye çıkıp dans ettim ki, “Ben neden hala bu kadar genç hissediyorum?” diye düşündüm. Ama sonra “Benim yaşıma gelince evlenmiş olmam gerekir mi?” sorusu kafamda belirdi. Biraz araştırdım, düşündüm… Sonra bir yandan şöyle dedim: “Bu kadar karışık düşünmek de yaşlanmanın bir parçası mı acaba?”
İÇ SES: “Bir yanda çok düşünüyorsun, bir yanda hayatı sorguluyorsun, bir yanda da çılgınca eğlenmek istiyorsun. Ne kadar karışıksın!”
O an fark ettim ki, aslında “orta kuşağın karışık ormanları” tam da burada devreye giriyor. İnsanlar, 20’lerin başında daha açık fikirli ve rahatken, 30’lara yaklaşırken artık her şey daha ciddi. O yüzden de her şey bir “karışık orman” gibi oluyor. Yani, ne kadar plan yaparsan yap, o ormanın içinde kaybolduğunda hep kayboluyorsun!
Ormanlık Alanlar, Fakat Farklı Perspektifler
Tabii ki, herkesin orta kuşağındaki ormanı aynı şekilde görmesi beklenemez. İzmir gibi büyük şehirlerde yaşayanlar, genellikle sosyal çevreyle daha fazla etkileşimde oluyor. Ama bir köyde büyüyen birinin “orta kuşağındaki ormanı” belki de çok daha farklıdır. Herkes kendi hayatının karışıklığına farklı açılardan bakar.
Benim örneğimde, sokaklarda sürekli dönen bir bisiklet gibi hissediyorum. Ama belki de bu “karışık ormanlar” aslında tam da bu dönemin güzelliğidir. Çünkü bu ormanı keşfetmek, hepimizi kendimize ve başkalarına dair daha çok şey öğretir.
Sonuç: Orta Kuşağın Karışık Ormanlarında Kaybolmak
Evet, Orta kuşağın karışık ormanları nerede görülür? diye soranlara cevabım aslında şu: Her yerde. Bu orman, sadece bir yer değil, bir düşünce tarzıdır. Bizim gibi 20’li yaşlarının sonlarına yaklaşanlar için, bu orman bir kafede, bir arkadaşla yapılan derin sohbetlerde, sabah kahvesinde, belki de bir otobüs yolculuğunda bile karşımıza çıkar.
Hayat, karmaşık ve bazen kaybolmuş hissedebilirsin, ama unutma: Her ormanın sonunda bir çıkış yolu vardır. Eğer bu yazıyı okurken birazcık “Ben de böyleyim” diye gülümsediysen, yalnız değilsin. Her birimiz, o karışık ormanın içinde kayboluyoruz, ama işin güzel yanı, kaybolduğumuzda hep birlikte bir şeyler öğreniyoruz.
Ve son olarak: Orta kuşağın karışık ormanlarında kaybolmuşsanız, belki de aradığınız şeyleri kaybolmuşken bulabilirsiniz.